ATAN OLMAYINCA.

Bu maçın bahanesi hazır:

Eksikler…

Evet, Samsunspor’un ciddi eksikleri vardı. Ama bir de madalyonun diğer yüzü var.

Amcalar, teyzeler gibi akşam pazarında ucuz mal kovalama mantığıyla yola çıkarsanız, aldığınız malın çürüğünü de ayıklamak zorunda kalırsınız.

Transfer politikanız buysa, sonuçlarına da katlanacaksınız.

Yeni transferlerin neden sahada olmadığını sakatlık gerekçesi dışında bilen var mı?

Elliot Watt konusunda taraftarın bilgisi var. Diğer yeni transferler konusunda ise derin bir sessizlik…

Hal böyle olunca insanın aklına ister istemez şu soru geliyor:

“Sakat mı transfer edildiler?”

Bir takımın yedek kulübesine bakıyorsunuz…

Savunmacılar ve kaleciler ağırlıkta.

Altı diyebilen, yedi diyemeyen bir kulübe!

Böyle bir kadro yapısıyla Samsunspor’un ideal on birini sahada görmemiz belli ki biraz zaman alacak.

Ama bütün bunlara rağmen ilk yarıyı çöpe atamayız.

Gole dönüşen o saçma sapan hatayı bir kenara bırakırsak, ilk 45 dakikada oyunun hâkimi Samsunspor’du.

Pozisyonlara giren bizdik.

Golü atan Kocaelispor’du.

Futbolun o meşhur “Atamayana atarlar” kuralı bir kez daha karşımıza çıktı.
Hem de ne biçimde!

İlk yarıda tam beş net pozisyon yakaladık. Fakat o pozisyonları gole çevirecek son dokunuşu bir türlü yapamadık.

Çünkü yine aynı sorun vardı:

Atanımız yok!

Geçen hafta da bunun sıkıntısını yaşamıştık.

Bir topumuz direkten döndü. Tomasson’un güzel şutu ise ağlarla buluşmadı.

32.dakika Samsunspor için şanssızlık, Kocaelispor için ise adeta piyango oldu.

Biz golü ararken, rakip bir hata yakaladı ve öne geçti.

O kadar çok fırsat kaçırdık ki, iki farklı üstünlükle soyunma odasına gidebileceğimiz bir ilk yarıyı 1-0 geride tamamladık.

İkinci yarıda ise tablo biraz değişti.

Kocaelispor yaptığı değişikliklerle oyuna daha iyi başlayan taraftı. Skor avantajının verdiği rahatlıkla daha kontrollü oynadılar.

Biz ise beraberlik golünü aradık.

İki net fırsat daha bulduk.

Ama yine olmadı.

Son vuruş yok…

Bitiricilik yok…

Ve doğal olarak gol de yok.

Okan Kocuk’a ayrıca parantez açmak gerekiyor.

Yine iyi bir maç çıkardı. Rakibin iki net pozisyonunda gole izin vermeyerek farkın açılmasını engelledi.

Sonuçta…

Kötü oynayan Kocaelispor üç puanı aldı.

Samsunspor ise dördüncü maçında ikinci mağlubiyetini yaşadı.

Şimdi bize düşen ne?

Sabır!

Ama sabrın da bir sınırı var.

Çünkü eksik kadro bir yere kadar mazeret olabilir.

Transferlerin hazır olmaması bir yere kadar açıklanabilir.

Şanssızlık da kabul…

Ama sezon ilerledikçe mazeretlerin yerini sonuçların alması gerekiyor.

Şimdilik sabredeceğiz.

Fakat bir an önce sahaya çıkacak Samsunspor’u görmek istiyoruz.

Çünkü taraftarın sabrı var…

Ama sonsuz değil.