Yolun Raconu!...

Yollar uzun
Yollar ince
Yol kısalır
Aşk Gelince
Kıymetli Dostlar; hayatımızın her anı hatıralarla doludur.
Mazimiz bazen bize tebessüm ettirirken, bazen de gözümüze yaş olur. Kimileri gönül heybemizi doldurur, kimileri de sabır taşımızı çatlatır, içimize kor olur.
Halden anlamayan insanlarla gidilecek tek yol uçurum olur.
Hele ki yolun doğru değilse, yolun asla bitmez ama seni bitirir.
Her yola her insanla çıkılır mı? Çıkılmaz elbet.
Önce yolcu sonra yol der büyükler, tefekkür et.
Mesela cenazede gülenle, düğünde ağlayandan yoldaş olmaz.
Evi olmayana evden bahsetmek, evladı olmayana bizim çocuk da büyüdü demek, arabası olmayana, yeni arabandan söylenmek, borcu olana servetinden hesap etmek, racona terstir.
Sınanmadığı günahlara karşı böbürlenmek, koltuktan aldığı güçle kibirlenmek, bana dokunmayan yılan bin yaşasın, varsın ümmet başının çaresine baksın demek racona terstir!
Velhasıl bu saydığımız raconlar, bazılarının rant ve menfaat raconuna terstir.
Söylenen doğrular insana ağır geliyorsa, kendi hafifliğindendir.
Bir ustaya olsam çırak, bir olurdu yakın ırak diyerek yola revan olanlar, tarumar olmuş dünyada açan birer çiçektir.
Racon gittiği yeri imar etmek ve güzelleştirmektir.
Racon, racon sahibine gönülden boyun eğmektir.
Tek racon sahibi Hâkim ve Rahim olan Allah’a günde beş defa boyun eğip özgürlüğe kavuşmanız temennisiyle…
Raconla Kalın…