TSYD (Türkiye Spor Yazarları Derneği) ile Samsunspor İcra Kurulu, TSYD’nin organizasyonunda Ihlamur Kafe’de düzenlenen sabah kahvaltısında bir araya geldi.
Elbette masanın ana gündemi Samsunspor’du…
Samsunspor’un son durumu, ligde aldığı başarısız sonuçlar ve takımın içinde bulunduğu süreç, doğal olarak Samsun’da yaşayan herkesi yakından ilgilendiriyor. Çünkü Samsunspor bu şehrin ortak paydası, ortak heyecanı ve önemli bir değeridir.
Ancak burada dikkat çekmek istediğim başka bir konu var.
Samsunspor söz konusu olduğunda başarı varsa herkes takımın yanında, başarısızlık varsa herkesin söyleyecek bir sözü oluyor. Hatta bazen eleştiri sınırları aşılıyor, yapılan değerlendirmeler kişisel hesaplaşmalara dönüşebiliyor.
Oysa sporda başarı da başarısızlık da hayatın doğal bir parçasıdır. Hiçbir takım sürekli kazanamaz. Futbolun doğasında inişler ve çıkışlar vardır. Önemli olan kötü günlerde de sağduyuyu kaybetmeden, yapıcı ve gerçekçi bir yaklaşım sergileyebilmektir.
Elbette yönetimler eleştirilecektir. Gazetecilik zaten biraz da sorgulama, araştırma ve yanlışları ortaya çıkarma mesleğidir. Ancak eleştiriyle karalama arasındaki ince çizgiyi de iyi bilmek gerekir.
Samsunspor nasıl ki bu şehrin ortak değeriyse, kulüp yönetimine de gazetecilere de önemli sorumluluklar düşmektedir.
Yöneticilik kolay bir iş değildir. Herkes yönetici olamaz. Gazetecilik de herkesin eline kalem almasıyla yapılabilecek bir meslek değildir.
Her mesleğin kendine özgü kuralları, sorumlulukları ve etik değerleri vardır. Gazetecilikte ise bu sorumluluk çok daha büyüktür. Çünkü gazeteci yalnızca haber yapan kişi değildir; toplumu bilgilendiren, kamuoyunu aydınlatan ve gerektiğinde yanlışların karşısında duran kişidir.
Ne yazık ki günümüzde gazetecilik kavramı ciddi bir yozlaşmayla karşı karşıya.
Sosyal medyada paylaşım yapmakla gazetecilik yapmak arasındaki fark giderek ortadan kaldırılıyor. Önüne gelen kendisini gazeteci olarak tanımlıyor. Araştırmadan, doğrulamadan, haberin doğruluğunu sorgulamadan yapılan paylaşımlar gazetecilik adı altında kamuoyuna sunuluyor.
Daha da vahimi, gazeteciliği kişisel çıkarları için kullananların sayısının artmasıdır.
Kalemini kamuoyunu aydınlatmak yerine bir baskı ve şantaj aracına dönüştürenler, aslında yalnızca mesleğe değil, gazeteciliğin yıllar içinde kazanılmış itibarına da zarar veriyor.
Bir başka sorun da reyting ve etkileşim uğruna yapılan asılsız haberler…
Daha fazla okunmak, daha fazla izlenmek veya sosyal medyada gündem olmak adına doğruluğu araştırılmamış iddiaları haberleştirmek gazetecilik değildir. Habercilikte hız önemli olabilir ama doğruluk her zaman hızın önünde gelmelidir.
Unutulmamalıdır ki gazetecinin kalemi güçlüdür. Ancak bu güç kişisel hesaplaşmalar, tehditler, çıkar ilişkileri veya gündem oluşturma hevesi için değil, toplumun doğru bilgiye ulaşması için kullanılmalıdır.
Gazetecilik, kişisel çıkarların değil, kamu yararının mesleğidir.
Toplumun her alanında yaşanan değer kaybından gazeteciliği ayrı tutamayız. Ancak bu yozlaşmanın önüne geçmenin yolu da mesleğin onuruna sahip çıkmaktan geçiyor.
Samsunspor'u eleştirmek de yönetimi sorgulamak da gazetecinin en doğal hakkıdır. Fakat bunu yaparken gerçeklerden uzaklaşmamak, kişisel husumetleri mesleğin önüne koymamak ve eleştiri ahlakını kaybetmemek gerekir.
Çünkü gazetecilik, birilerini memnun etme veya birilerine zarar verme aracı değildir.
Kalemini çıkarları için kullananlar olabilir ama gazeteciliğin onurunu korumak hâlâ gerçek gazetecilerin sorumluluğundadır.
Ve unutmayalım:
Gazeteci olmak bir unvan meselesi değil, bir duruş meselesidir!