Yüksel Yıldırım’ın Samsunspor A.Ş. için yaptıkları ortada. Her patron gibi şirketine yatırımlar yaptı. Şimdi de yaptığı yatırımların meyvesini toplamak, koyduğu paranın karşılığını almak, hatta kârını cebine koymak istiyor.
Bu, ticaretin doğasında var. Her patron kâr odaklıdır ve yatırımlarını bu beklentiyle yapar. Bunun da sayısız örneğine şahit olduk.
İzlenen yol ve beklenti gayet normal…
Ne var ki bugüne kadar hiçbir patronun şirketini devretmek için çıkıp da “Delikanlı varsa gelsin!” şeklinde bir pazarlama yöntemi kullandığına şahit olmadık.
İşte bu pek normal değil!
Çünkü örneği yok.
Ama nedeni malum…
Cambaza bak!
Oysa ortada göz ardı edilemeyecek kadar büyük bir sportif başarısızlık var. Yanlış transfer politikası sonucunda takım ligin dibine demir atmış durumda.
Başarısızlığın sorumluluğunu üstlenmek yerine içeride ve dışarıda gündem değiştirme, hedef şaşırtma girişimleri de tam bu yüzden.
Yoksa kime ne Amedspor’un parayı nereden bulduğundan?
“Bugün ihtiyaç duyduğumuz şey suçlu aramak değil…” diye açıklama yapılıyorsa insan sormadan edemiyor: O hâlde bu açıklamalar neden yapılıyor? Kime, ne anlatılmak isteniyor?
Üç liraya alıp otuz liraya sattığını anlatmak, ekonomik başarıyı gösterişli pozlarla kamuoyuna sunmak kolay. Asıl mesele, işler kötü gittiğinde de sorumluluğu üstlenebilmek.
Üstelik Yüksel Yıldırım’ın, “Hatalarımızı görüyoruz, gerekli analizleri yapıyoruz.” şeklinde bir açıklaması da var.
O hâlde mesele belli: Hatalar görülüyorsa, analizler yapılıyorsa, bu kadar büyük sportif başarısızlığın hesabı da verilmelidir.
Ancak Yüksel Yıldırım’ın gözden kaçırdığı çok önemli bir nokta var:
Samsunspor, Yüksel Yıldırım’ın herhangi bir şirketi değil. Samsunspor, bir şehrin hafızasıdır.
Bunu anladığı zaman futbolun taraftarla güzel olduğunu, taraftarın karşılıksız sevdiğini ve bu sevginin parayla satın alınamayacağını da umarım anlayacaktır.
Umarım diyorum…
Ne yazık ki kurulan cümlelerde paranın geçmediği bir başlık bulmakta zorlanıyoruz.